
Ktoś znajomy skończył interesujący Cię kierunek. Naturalne pytanie brzmi: „Warto się tam zapisać?”. Odpowiedź może być pomocna, ale dopiero po poznaniu powodów. Inna osoba mogła mieć inne potrzeby, prowadzących lub warunki nauki.
Na początku ustal, o który oddział i okres chodzi. Jeśli od zakończenia nauki minęło sporo czasu, potraktuj rozmowę jako wskazówkę do dalszych pytań, a nie opis obecnego naboru.
Zapytaj o zwykły dzień
Jak wyglądały zajęcia od przyjścia do wyjścia? Co uczestnicy robili samodzielnie? Kiedy otrzymywali wyjaśnienie błędów? Takie pytania pomagają wyjść poza ogólne oceny i zobaczyć sposób pracy.
Możesz też zapytać o przygotowanie do kolejnego spotkania: ilość własnej pracy, dostęp do materiałów i zadania wykonywane poza szkołą. Dowiesz się dzięki temu, czy cudzy opis pasuje do Twojego wyobrażenia o nauce.
Dopytaj o trudniejsze sytuacje
Warto usłyszeć, jak rozwiązywano problem z nieobecnością, zmianą planu albo organizacją praktyk. Nie chodzi o szukanie sensacji. Chcesz zrozumieć, do kogo zwracano się po pomoc i czy zasady były dla uczących się jasne.
Zapytaj również, co rozmówca zrobiłby inaczej przed zapisem. Być może wcześniej sprawdziłby dojazd, dokładniej przeczytał dokumenty albo porozmawiał o wymaganiach na pierwszych zajęciach.
Nie przenoś cudzej sytuacji na własną
Absolwent może chwalić wieczorne terminy, które dla Ciebie będą kłopotliwe. Może też łatwiej poradził sobie z tematem, ponieważ znał go z pracy. Zestawiaj jego doświadczenia ze swoimi możliwościami, zamiast kopiować samą decyzję.
Na koniec zapisz informacje, które chcesz potwierdzić w szkole. Dotyczy to zwłaszcza programu, opłat, harmonogramu i bieżącej oferty praktyk. Wspomnienie absolwenta nie zastępuje aktualnych ustaleń placówki.
Jeżeli masz możliwość drugiej rozmowy, wybierz osobę z nieco inną perspektywą. Dwie konkretne relacje bywają bardziej przydatne niż wiele krótkich zapewnień, że szkoła jest dobra albo zła.