
Choroba, zmiana grafiku, sprawa rodzinna — nie każdą nieobecność da się przewidzieć. Po powrocie łatwo zobaczyć tylko stos wiadomości i uznać, że trzeba odrobić wszystko naraz. Zacznij od ustalenia, co wydarzyło się podczas Twojej nieobecności.
Poproś o temat zajęć i wskazanie materiałów. Sprawdź, czy pojawiło się zadanie do oddania, nowy termin albo ustalenie dotyczące dalszej pracy grupy. Nie opieraj całego planu na krótkim komunikacie od kolegi, że „nic ważnego nie było”.
Oddziel materiał od wymagań organizacyjnych
Otrzymanie notatek pomaga poznać temat, ale nie wyjaśnia zasad rozliczenia nieobecności. Dowiedz się w szkole, jakie rozwiązanie dotyczy Twoich zajęć: z kim trzeba się skontaktować, co uzupełnić i w jakim terminie.
Szczególnie dokładnie wyjaśnij opuszczone ćwiczenia. Przeczytanie opisu czynności nie musi zastępować wykonania jej na stanowisku. Ustal z prowadzącym, czy i w jaki sposób można przećwiczyć brakujący element.
Przygotuj listę zamiast ogólnej zaległości
Zapisz kilka oddzielnych pozycji: przeczytać wskazany fragment, rozwiązać zadanie, wyjaśnić pojęcie, ustalić termin ćwiczenia. Przy każdej dodaj źródło informacji lub osobę, którą trzeba zapytać.
Następnie sprawdź, które z tych tematów są potrzebne na najbliższym spotkaniu. Od nich warto zacząć, żeby zaległość nie utrudniała rozumienia kolejnego materiału. Pozostałe zadania rozłóż na możliwe do wykonania części.
Nie czekaj, aż lista sama się skróci
Jeśli widzisz, że termin jest nierealny albo nie wiesz, od czego zacząć, zgłoś to odpowiednio wcześnie. Konkretna wiadomość z listą pytań daje większą szansę na użyteczne ustalenia niż kontakt dopiero po upływie terminu.
Zachowaj odpowiedzi i potwierdzenia oddania prac. Gdy uzupełnisz brakujący element, odnotuj to w jednym miejscu. Dzięki temu kolejna powtórka nie zacznie się od zastanawiania, czy temat jest już zamknięty.